Okazuje się, że z wszystkiego można się czegoś nauczyć. Uczę się świata przez doświadczenie. Zupełna nowość. Czuję się tak, jakby rzeka snu w końcu zwróciła uwagę na moją obecność i postanowiła nauczyć mnie pływać nim zupełnie utonę.

A właśnie, sny... Między 9.30 a 10.00 dziś rano miałem dziwny sen. Chciałem mieć LD, więc przeszedłem płynnie z jawy w sen (nad ranem, kiedy nie trzeba wstawać do szkoły, jest to całkiem proste), ale tego nie zauważyłem. Wyszedłem z domu i ruszyłem w stronę pętli tramwajowej. Powód? Chciałem zobaczyć niebo, żeby móc potem o nim śnić... A tam przecież widać między drzewami fragmenty nieba z drugiego świata... Po drodze myślałem trochę o śnieniu. Niebo (a właściwie zachód słońca) widziane z właściwego miejsca było piękne, tylko nieco odwrócone... Potem wróciłem dachami do domu, położyłem się spać i już na dobre obudziłem się tutaj... Skąd znam godziny? Trzymam pod ręką, na krawędzi biurka zegarek i mam już odruch sprawdzania. To dziwne, ale sen wydawał się dłuższy niż pół godziny. Chyba.
Zzzzzz....